luha

the most interesting thing about heart transplants is that one completely loses his own heart and be replaced with someone else's heart yet still has the feelings for the same person he loves. This only proves that love works in the mind of people and not in their heart.

Bottomline is that love is a state of mind...You'll learn how to forget only if you try so...

-Dr. Burke; Greys Antomy

0-0-0-0-0

pagibig

leche.

alam kong pinangako ko na hindi na ko masyado maglalagay ng mga post or blog entry tungkol sa pagibig o sa kahit na anong maykoneksyon sa mga nakaraang pagibig ko pero buwisit talaga wala akong magawa.

nagsimula ang araw ko sa isang napaka nakakabuwisit na umaga. ewan ko ba pero paggising ko parang alam ko ng may mali, alam ko ng theres something wrong or at least alm ko na sa sarili kong malapit na kong bumigay.

hapon: siguro eto na ang oras na bumigay na nga ako. sabi ko sa mga friends ko tantrums pero ang totoo gusto ko lang magtantrums kasi gusto ko lang umiyak.

gusto kong umiyak sa mga bagay na hindi ko naiyak noon.

gusto kong iyakan ang mga bagay na dapat ko naman talagang iyakan

dapat ko silang iyakan kasi ang mga bagay na yun ang mga nawala sa buhay ko.

ang mga bagay na yun ay ang mga minsang pinaka mahahalagang parte sa buhay ko

pero tulad ng sinabi ko nawala ang lahat ng yun kaya siguro dapat ko talaga silang iyakan.

pero ewan ko ba nagmatapang ako noon.

pinilit kong huwag umiyak kahit pa sumasabog na ang mga luha sa mata ko

pinilit kong lunukin at tiisin lahat ng paninikip ng dibdib ko sa pagnanais na umiyak

pinigil ko..

nagmatapang ako..

sinabi ko sa sarili ko na hindi siya dapat iyakan.

sabi ko pa nga waste of time and waste of energy.

pero lang ya talaga....

binbalikan ako ng bawat luha at bawat hinanakit na hindi ko nailabas.

ngayong araw na toh namiss ko ang lecheng minsang pagibig

ngayong araw na toh ninais kong lapitan at yakapin ang minsan kong pagibig

ngayong araw na toh nagmatapang akong titigan sa malayo ang minsan kong pagibig

at alam nyo ba kung anong nangyari?

edi ayon nga nagtantrums ako.

leche

miss na miss ko na pala siya.

at wala akong magawa. gusto kong siyang kausapin at tanungin tungkol sa ibat ibang bagay. gusto ko siyang kamustahin tungkol sa kanyang buhay pero wala na talaga akong magawa. hindi ko natalaga ata kaya. hindi dahil sa hindi ko talaga kaya pero dahil sa pagmamatigas ko noon tila tumaas na ata ang pride ko. ewan ko ba kakaiba nga ang feeling eh kasi hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa kasi ako na yung woman na may common sense o dapat akong malungkot kasi ako nga yung woman with common sense pero ako naman yung woman with the saddest heart.

pero what the heck. pumapasa nanaman ako ngayon. competative na ko ngayon kaya siguro i guess no regrets nalang dapat. siguro dapat ko na ngalang paniwalaan si dr. burke. state of mind nga lang talaga nag pagibig and sooner or later i can really forget him.

sooner or later magiging parte na lang siya ng isang kwarto sa doors of the past ko...

at kung mangyari na nga yun sisiguraduhin kong pupunuin ko ng kandado ang pintuan at iwawala ko ang susi upang saganon kahit kailan hindi ko na ito maaring buksan .....

yesterday i was feeling numb; completely clueless about everything that is happening inside and outside of me but then today unexpectedly, i found myself bleeding....

i dont know when will the bleeding stops..i just hope that until that day will come..

my heart will still be beating....

Flash back:

*i love you..

** what will you do if i take away those words in you?

ps: you already did.