...tribute.. isang pagdadrama..
nagkaroon ako ng kaibigan, isang lalaki....
grade four, grade 5, grade six,
firs year high school, second year high school, third year high school, fourth year high school,
at first year college...
walong taon...tama WALONG TAON...
isang pagkakaibigang walang makakapaghiwalay..
maliban sa tadhana..
kaibigan at ka-ibigan...
unang lalaking nagmahal, unang lalaking nagsabi sakin na ako ay may kagandahan...
liwanag..
oo tila isang ilaw na nagbigay ng liwanag sa madilim kong buhay...
pero tulad ng iba, sa tuwing makakalabas sa kadilim,
unti unti kong nakita ang aking kapangitan at sa madaling salita,
hindi ako nagpaligtas...lumayo ako sa liwanag....
oo naduwag ako at pinilit kong magtago..
pero kahit saan ako magpunta, kahit taon pa man ang lumipas,
hindi napagod itong liwanag sa paghahanap saakin at sa pagpilit na akoy ligtasin...
ganun pa man, tulad ng ibang ilaw..
napupundi rin ito, napapagod, nagsasawa...
kasalan ko. tanga ko. masama ako. duwag ako.
kung maibabalik ko ang panahon, ibibigay ko ang lahat sakanya, siya ang iibigan ko at siya ang pipiliin ko... pero ganun pa man, huli na ang lahat...tuluyan ng napundi ang ilaw, tuluyan ng napagod at tuluyan ng nagsawa...
for you:
you know who you are; i hope you will read this simple blog entry i made for you....to be honest i did this for you to know that i am deeply sorry for everything that i've done to you....and you may not believe it, but i do really care for you and you mean a lot to me...your my bestfriend and i love you...i'm really sorry, i hope you can forgive me...but in case you won't. i understand..gaga lang talaga koh...i hope you will be happy with her...
0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home