takot sa sarili

ang totoong paghuhusga.... hindi pa man ganon ka regular ang aming klase...nadama ko na ang takot sa aking paligid...hay..kolehiyo....sa isang pinakamagaling na unibersidad sa buong Pilipinas...kaya ko kaya??? tatagal kaya ako??? magiging isa pa rin ba ako sa pinaka magaling na estudyante tulad noon o magiging isa na ko sa mga estudyanteng kawawa at hirap umintindi??? --------yan ang ilan sa mga tanong na nais kong masagot...mga tanong na talagang bumabagabag saakin..talagang malaking takot ang aking nararamdaman....hay di pa man talaga nag sisimula ang totoong hamon...nais ko ng umiyak....hay "bakit ba kasi ako nandito???"

aminado akong marami akong dapat ipagpasalamat, bukod sa nasama ako sa mga mapapalad na taong nakapasa sa UPCAT....nakatagpo din ako ng mga butihing kaibigan..tulad nalamang nila krisel at ng iba pa...ganun pa man...hindi pa rin mawala saaking isip..na "hindi kaya isang pagpaparusa rin saakin ang pagpasok dito???" sa totoong lang...wala akong tiwala sa sarili ko..pakiramdam ko hindi ako nararapat sa UP..hay hindi ko talaga maconsider ang sarili ko na matalino...well hindi naman ako bobo..sa katunayan isa nga akong salutatorian ganun pa man... natatakot pa rin ako.... hindi ko alam kung sapat na ba ang aking nalalaman at kakayahanan upang mapabilang sa mga taong nasa UP...hay....nakakainis....ngayong lang nangyari sakin toh... ngayon lang talaga ko nawalan ng tiwala sa sarili ko....parang natatakot akong bumagsakt...alam ko hindi ito maganda.. posibleng maraming masamang mangyari sakin kung ipagpapatuloy ko ang attitude na toh...hay ewan ko ba...pero hindi ko talaga mapigilan...ganito talaga ang totoo kong nararamdan...takot na takot na talaga ko.....